gemakkelijk |
Het is gemakkelijk
een ontsnappingspoging te veroordelen
zolang men zelf de vrijheid bezit.
Het is gemakkelijk
een wanhoopsdaad te veroordelen
zolang men de Liefde bezit.
Het is gemakkelijk
zelfmoord te veroordelen
zolang men zelf gelukkig is.
|
Mijn ogen voorgoed sluit
Ik kan het leven niet meer aan
Het word me allemaal te veel
Laat mij ook maar dood gaan
Heb nu teveel aan mijn hoofd
Kan het momenteel niet meer aan
Het kaarsje in mij is bijna gedoofd
Davy je vraag me steeds om hulp
Maar ik heb er nu de kracht niet voor
Maar ik moet je helpen anders ga je dood
Mijn laatste beetje kracht
Dat mag je helemaal hebben
Zodat je weer blij bent en lacht
Zodat het kaarsje in mij uit is gegaan
En ik mijn ogen voorgoed sluit
Voor de laatste keer met een traan
Iedere keer weer
Iedere dag is en blijft een pijnlijke dag
Iedere keer weer met die fake lach
Maar al die problemen worden me teveel
Want iedere seconde sterf ik erin mee
Die gedachten van zelfmoord
Blijven er maar ingeboord
Ik kan het snijden nog net bedwingen
Maar voor hoelang kan ik niet voor je zingen
Ik ben de ganse dag doodmoe
En jij blijft maar zeggen dat ik niks doe
Al die kritiek kan ik niet meer verdragen
1 goed woordje is alles wat ik je zal vragen
Zal altijd van je houden waar ik ook zal zijn
Maar het je alles vergeven zal nog een hele tijd zijn
Binnenkort zal het mes me raken
En zal ik met men ziel over je waken
Als je me vind laat me alsjeblief gaan
Want kan men leven niet meer aan
Hoopvol moet men leven,
valse hoop worden vermeden,
hoe graag men ook wil zweven,
realistisch moet men leven.
Je moet jezelf niet verliezen,
door je in jouw dromen te verdiepen,
blijf met je voeten op de grond,
jouw toestand wordt ongezond.
Soms is het leven een festijn,
met zon en maneschijn,
dan weer hard en wreed,
vol leed, dat je het mooie vergeet.
Wat je voelt, ervaart, maak het waar,
niet hevig, met mondjesmaat,
deel datgene met elkaar,
met haar, de enige echte, de ware.
Je hebt haar ooit beloofd
trouw te blijven tot de dood,
vergooi je geluk niet voor een lust,
geproefd en dan geblust.
Zij laat jouw deze week met rust,
haar plicht, voor jou een must,
je zoekt onnodig een erge pijn,
terwijl het anders ook mooi kan zijn.
Tranen op mijn wangen rollen naar beneden ,
geen doelen , maar wel een reden.
Als iemand gewoon eens wist wat er in me omging ;
& als ik viel , me gewoon eens opving.
'tis net alsof je me niet begrijpt ,
hoewel ik weet dat je je best doet .
Zeg niet dat je weet wat ik meemaak ;
& zeg niet dat je je ook zo voelt.
een snee in je arm is gemakkelijk ,
weglopen van je problemen doet geen pijn ;
maar 'tis laf om weg te lopen ,
Als je weet wat je zou kunnen zijn.
Een hele toekomst die nog voor je ligt ;
& nog een lange weg die je afgaat.
maar wat is een leven ,
als je niet weet wat je te doen staat ?
ze liep wenend in de regen
te denken aan wat ze deed
de regen bleef maar stromen
en de tranen bleven komen
ze zou zoiets nooit meer doen dacht ze
maar beloog haarzelf
vannacht was het weer gebeurd
haar arman waren weer rood gekleurd
ze wou er weer een einde aan maken
om zo haar leven te verlaten
Op een dag sta je vernietigd door de pijn
De pijn van het leven
Een leven dat niet langer waard is om voor te vechten
Want een leven vol van pijn
Is een leven vol met leugens
En niemand kan leven met leugens
Als je de pijn niet dood
Dood je degene van wie je houdt
En wanneer je degene dood van wie je houdt
Zal je jezelf doden
je zoekt maar
vindt niemand
je praat maar
niemand luistert
je huilt maar
niemand troost je
plots huilt die niemand
plots praat die niemand tegen je
plots zoekt die niemand je
te laat
je troost niet meer
je luistert niet meer
je bent nergens meer te vinden
het is zo moeilijk om me zelf te zijn
het doet me gewoon te veel pijn
het is de laatste keer hier
ik doe toch niemand een plezier
het is nooit te laat om te gaan
het is altijd beter dan op de wereld te blijven staan
ik pak het mes uit me zak
het is nu de laatste keer dat ik in me polsen stak
me ziel zal nooit vergaan
hij zal bij de mensen om wie ik gaf staan
men lippen bewegen
maar de woorden blijven verstikt
ik wil zoveel pijn voelen
ik wil het uitschreeuwen tot ik geen stem meer heb
tot wanneer men woorden weer gefluister zou worden
ik wil dood
niemand die me tegenhoudt
ik moet niet smeken " laat me gaan aub "
ik wil snijden
pillen slikken
schreeuwen
tot wanneer ik er helemaal onderdoor ga
laat me praten
ookal begrijp je me niet
laat me het uitschreeuwen bij jou
alles doet pijn
ik ga er aan kapot
dit wordt mijn dood
en het enigste wat ik wil is leven... :'(
Ik heb het gehad.
Dit word mijn laatste.
Zometeen neem ik de gok.
Om hier niet meer te zijn.
Het wil niet meer,
Het is op.
Schrijven wil nauwelijk.
Verdooft door de pijn.
Hou van jullie,
Onthoud dat goed.
Ik kan niet verder,
Heb geen moed.
Morgen zal nooit meer hetzelfde zijn
Kruipend naar de badkamer
waar het mesje op me wacht
totaal ingestord zak ik op de grond
laat ik de hete straal over mijn rug stromen
tranen verwilderd ove rmijn wangen
Mijn emoties gevangen in mijn ziel
zonder enige kracht
porbeer ik omhoog te komen
ik blijf zitten op de grond
met het mes naast me
ik kijk op mijn lichaam
waar velen emoties ingekerft staan
bittere littekens
gevoelige wonden
woest graai ik naar het mes
één haal in mijn lichaam
waar ik me voor schaam
bloed sijpelt snel over mij heen
even voel ik mij niet alleen
ben samen met het mes
samen één
mijn bloed donkerrood
samen met het water
laat ik me gaan
zie de wonden komen
samen met de tranen die over mijn wangen stromen.
Het moet stoppen
trek het niet meer
ik zal zwijgen
nooit meer praten
nooit zal ik mijn gevoel nog hoeven opkroppen.
Jij zal niet zien dat ik lijd
de kracht die ik had
was verdwenen
mijn leven is op
het is klaar, mijn strijd.
Mijn laatste woorden
Alsjeblieft
wees niet boos op me
je moet weten
dat ik dit voor ieders bestwil heb gedaan
Ik wilde niemand kwetsen
Niemand met pijn achterlaten
Praat jezelf geen schuldgevoel aan
Want je hebt echt alles voor me gedaan
Denk aan de laatste woorden
De laatste woorden die ik je gezegd heb
Het zullen de belangrijkste zijn
In je hele leven
Mijn laatste en enige wens
Was dat iedereen gelukkig zou zijn
Ik weg van deze aarde
Jij bloeiend in je leven
Dus laat me los
Maar neem m'n woorden met je mee
Ze zullen je helpen in je leven
Want ik heb je met deze woorden
Al mijn kracht, hoop en liefde gegeven

Het zal ophouden met stormen
De regen zal in mijn ogen blijven staan
Mijn gedachtens zullen stoppen en m'n lichaam zal vergaan
Een aantal mensen zullen huilen, die hebben me altijd bijgestaan
Maar de belofte om geen zelfmoord te plegen, zal ik straks breken gaan
Het heeft geen zin meer om te vissen in een sloot waar geen vis in zwemt
Het heeft geen zin meer om te leven in een leven waarin je niet meer went
Binnenkort zal ik mijn vrienden moeten verlaten , ik zal ze missen voor altijd
Maar ik zal ze altijd blijven steunen , voor elk doel en bij elke strijd
Voor mij is de dag gekomen dat mijn wanhoop heeft gewonnen
De wanhoop die steeds groter werd , waarvan ik wou dat hij nooit was begonnen..
als ik dood ben
kleed je dan niet
in het zwart
draag dan kleren
bont gekleurd of wit
luister naar een lied
don’t worry be happy
of don’t give up
en vraag je
niet af waarom
eens is hij daar
de tijd van gaan
voor je het weet
zal hij voor je staan
niemand ontkomt eraan
*als ik dood ben …°
als ik sterf ben ik niet echt dood
dood ben ik pas als jij mij vergeet
als jij mij uit je hart zet
als jij niet meer van mij houd zoliijk ik was
dan pas ben ik dood
als jij me vergeten bent …
dan ben ik voor altijd dood
Als ik dood ben...
Als ik dood ben
Huil dan niet
Als ik dood ben
Heb dan geen verdriet
Als ik dood ben
Denk dan aan onze mooie tijd
Want die herinneringen
Zullen je bij blijven, voor altijd
Als ik dood ben
Kijk dan naar de sterren in het heelal
En onthoud dan
Dat ik voor jou altijd schijnen zal
Waneer ik dood zal zijn...laat iedereen dan weten
dat ik mijn best heb gedaan..om zo goed mogelijk
in dit leven te staan.
Waneer ik dood zal zijn, maak je dan geen zorgen
en kijk uit naar de prachtige dag van morgen.
Waneer ik dood zal zijn, zie je mij nog staan
elke avond die fonkelende ster, net naast de maan.
Waneer ik dood zal zijn, vertel dan iedereen dat ik
van ze hield, en als ik een boos was, dat ik niet
wist wat me bezield.
Waneer ik dood zal zijn, laat de mensen die ik liefheb
weten, dat ik ze nooit te nimmer zal vergeten.
Maar dit alles telt ook voor dit moment, en gun ik
iedereen liefde en geluk heel erg veel en heel erg
groot..

Ik kan niet verder leven,
het lukt me echt niet meer,
hoe zou ik het moeten doen dan?
Het doet me te veel zeer.
Ik heb toch best wat vrienden,
ik laat ze niet alleen,
dat kan ik toch niet maken?
Dan haat ik mezelf meteen!
Dit wordt nu echt heel moeilijk,
om te leven zonder geluk!
Hoe ga ik dit opknappen?
Ik ben al veel te druk!
Ik ben er voor m`n vrienden,
de dieren en de natuur,
maar het liefst wil ik verdwijnen,
in een heel groot vuur.
M`n gedachte is nu leeg,
maar toch ook wel weer vol,
ik kan niet verder leven,
m`n hartje is te hol!
Ik ken maar weinig liefde,
alleen een vriend misschien,
ik wil niet verder leven,
ik heb het wel gezien!
A ls er een god bestaat,
waarom komt hij dan niet hier?
misschien maar voor heel even,
misschien maar een kwartier!
Ik zal jullie heel erg missen,
als ik er niet meer ben!
Ik wou dat ik kon weten,
of ik jullie dan nog ken.
Ik blijf nu maar doorzetten,
totdat het over is,
maar dat kan ik denk ik vergeten,
maar misschien heb ik het mis.
Wie blijven hier dan achter?
Waarom leef ik hier nu nog?
Misschien kan ik beter sterven,
ja, dat is beter toch?
Ik weet het echt niet meer,
de keuze is te groot,
als ik er nu voor kies,
dan ben ik straks al dood!
Maar wat moet ik beginnen,
tegen het grote lot?
Ik werk aan goede doelen,
ik werk me echt kapot!
Ik denk alleen aan anderen,
nooit eens aan mezelf,
waarom moet ik dan zo lijden?
En niet al het kwade zelf?
Waarom is er toch geen plekje,
waar ik rusten kan,
geen vader en geen moeder,
geen broers en geen gestang!
Een plek waar ik kan denken,
over wat er komen gaat,
ik wil het zo graag weten,
alles bij voorbaat!
Dan kan ik iets voorkomen,
zoals een grote fout,
ik moet voor mezelf op komen,
de rest laat me koud.
Ik wil graag iemand helpen,
maar dat lukt me bijna nooit,
waar zit ik op te wachten?
Tot m`n geluk nou eens ontdooit?
Ik zou het echt niet weten,
wat moet ik nu?
Als ik meteen zou sterven,
hoe is het dan met u?
Ik kan niet verder leven,
dat is nu wel bekend,
maar ik blijf toch verder leven,
tot ik vastzit in cement.
Ik kan veel steun gebruiken,
en gelukkig heb ik dat ook,
wat zou ik zonder moeten,
anders verdwijn ik in de rook.
Ik hou heel erg van bomen,
maar die zijn er haast niet meer,
ze worden ingeruild,
voor een huis of jachtgeweer!
Waar gaat dit toch naartoe?
Waar moet de wereld heen?
Er moet een eind aan komen,
het liefst nog nu meteen.
Dan kan ik verder leven,
weg met de angst en beven,
zal het ooit goed komen,
of blijven het maar dromen?
.jpg)
Waneer ik dood zal zijn...laat iedereen dan weten
dat ik mijn best heb gedaan..om zo goed mogelijk
in dit leven te staan.
Waneer ik dood zal zijn, maak je dan geen zorgen
en kijk uit naar de prachtige dag van morgen.
Waneer ik dood zal zijn, zie je mij nog staan
elke avond die fonkelende ster, net naast de maan.
Waneer ik dood zal zijn, vertel dan iedereen dat ik
van ze hield, en als ik een boos was, dat ik niet
wist wat me bezield.
Waneer ik dood zal zijn, laat de mensen die ik liefheb
weten, dat ik ze nooit te nimmer zal vergeten.
Maar dit alles telt ook voor dit moment, en gun ik
iedereen liefde en geluk heel erg veel en heel erg
groot..
|