home | fotoalbum | stats | gelinkt door | beheer | maak je eigen weblog aan! | punt.nl


Gedichten algemeen
| 21 Augustus 2006 | 09:33:42
Wanneer de dingen niet gaan zoals je zou willen
Wanneer alles lijkt tegen te zitten
Geef niet op als het niet gaat zoals je had gewenst
Ook al lijkt het dat de hele wereld zich tegen je keert
Blijf knokken, blijf hopen het komt goed, je zult zien....
Achter de wolken schijnt de zon
Zet door, geef alles wat je hebt, juist nu, Want je bent dichterbij dan je denkt!!

 

 
 

Mijn gedachten dwalen af naar betere momenten,
Mijn ogen vallen langzaam dicht, ik voel me wegdromen.
Mijn dromen zijn verandert, ik geloofde nooit dat ik mooi dromen kon.
Dromen zijn wensen die toch niet uitkomen...
Maar nu jij in mijn leven bent gekomen, weet ik dat er een andere wereld bestaat!
Een wereld vol liefde en vertrouwen,
Een wereld van dromen die gedroomd mogen worden.


reacties 3 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 490


Fotogedichten
| 21 Augustus 2006 | 09:25:59
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
reacties 11 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 10511


Korte spreuken
| 21 Augustus 2006 | 08:59:52

De eerste dag en de laatste dag staan korter bij elkaar dan wordt verwacht.

Vriendschap is een hechte band die louter kan worden geschapen door niet alleen het hart, maar ook het verstand te laten spreken.

Wie het wonder in de liefde niet ziet, begrijpt de zin van het leven niet..

Vrienden zijn de mensen die vragen hoe het met je gaat en ook nog wachten op antwoord!

Een mens lijdt het meest van de zorgen die hij vreest

Mensen die niets weten en weten dat ze niets weten, weten meer dan mensen die niets weten en niet weten dat ze niets weten.

Een vreemde is wellicht een vriend die je nu nog niet kent

Rozen verwelken, schepen vergaan, maar onze liefde blijft altijd bestaan

Voor iedereen geldt zolang hij leeft, het mooiste lijkt wat hij niet heeft!

Je kunt geen innerlijke rust vinden zolang de macht over je leven zich buiten je bevind

Als bloemen dromen waren die eeuwig zouden duren, dan plukte ik de allermooiste om naar jou te sturen

Het is aardig om belangrijk te zijn, maar het is belangrijker om aardig te zijn

Vrienden zijn net sterren, je ziet ze niet altijd maar je weet dat ze er altijd zullen zijn.

reacties 5 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 5211


Gedichten zelfmoord
| 21 Augustus 2006 | 08:39:08

gemakkelijk


Het is gemakkelijk
een ontsnappingspoging te veroordelen
zolang men zelf de vrijheid bezit.

Het is gemakkelijk
een wanhoopsdaad te veroordelen
zolang men de Liefde bezit.

Het is gemakkelijk
zelfmoord te veroordelen
zolang men zelf gelukkig is.
 

Mijn ogen voorgoed sluit

Ik kan het leven niet meer aan

Het word me allemaal te veel

Laat mij ook maar dood gaan

Heb nu teveel aan mijn hoofd

Kan het momenteel niet meer aan

Het kaarsje in mij is bijna gedoofd

Davy je vraag me steeds om hulp

Maar ik heb er nu de kracht niet voor

Maar ik moet je helpen anders ga je dood

Mijn laatste beetje kracht

Dat mag je helemaal hebben

Zodat je weer blij bent en lacht

Zodat het kaarsje in mij uit is gegaan

En ik mijn ogen voorgoed sluit

Voor de laatste keer met een traan
 
Iedere keer weer

Iedere dag is en blijft een pijnlijke dag
Iedere keer weer met die fake lach

Maar al die problemen worden me teveel
Want iedere seconde sterf ik erin mee

Die gedachten van zelfmoord
Blijven er maar ingeboord

Ik kan het snijden nog net bedwingen
Maar voor hoelang kan ik niet voor je zingen

Ik ben de ganse dag doodmoe
En jij blijft maar zeggen dat ik niks doe

Al die kritiek kan ik niet meer verdragen
1 goed woordje is alles wat ik je zal vragen

Zal altijd van je houden waar ik ook zal zijn
Maar het je alles vergeven zal nog een hele tijd zijn

Binnenkort zal het mes me raken
En zal ik met men ziel over je waken

Als je me vind laat me alsjeblief gaan
Want kan men leven niet meer aan
 

Hoopvol moet men leven,

valse hoop worden vermeden,

hoe graag men ook wil zweven,

realistisch moet men leven.

Je moet jezelf niet verliezen,

door je in jouw dromen te verdiepen,

blijf met je voeten op de grond,

jouw toestand wordt ongezond.

Soms is het leven een festijn,

met zon en maneschijn,

dan weer hard en wreed,

vol leed, dat je het mooie vergeet.

Wat je voelt, ervaart, maak het waar,

niet hevig, met mondjesmaat,

deel datgene met elkaar,

met haar, de enige echte, de ware.

Je hebt haar ooit beloofd

trouw te blijven tot de dood,

vergooi je geluk niet voor een lust,

geproefd en dan geblust.

Zij laat jouw deze week met rust,

haar plicht, voor jou een must,

je zoekt onnodig een erge pijn,

terwijl het anders ook mooi kan zijn.

 

Tranen op mijn wangen rollen naar beneden ,
geen doelen , maar wel een reden.
Als iemand gewoon eens wist wat er in me omging ;
& als ik viel , me gewoon eens opving.

'tis net alsof je me niet begrijpt ,
hoewel ik weet dat je je best doet .
Zeg niet dat je weet wat ik meemaak ;
& zeg niet dat je je ook zo voelt.

een snee in je arm is gemakkelijk ,
weglopen van je problemen doet geen pijn ;
maar 'tis laf om weg te lopen ,
Als je weet wat je zou kunnen zijn.

Een hele toekomst die nog voor je ligt ;
& nog een lange weg die je afgaat.
maar wat is een leven ,
als je niet weet wat je te doen staat ?

 

ze liep wenend in de regen
te denken aan wat ze deed
de regen bleef maar stromen
en de tranen bleven komen
ze zou zoiets nooit meer doen dacht ze
maar beloog haarzelf
vannacht was het weer gebeurd
haar arman waren weer rood gekleurd
ze wou er weer een einde aan maken
om zo haar leven te verlaten

 

Op een dag sta je vernietigd door de pijn
De pijn van het leven
Een leven dat niet langer waard is om voor te vechten
Want een leven vol van pijn
Is een leven vol met leugens
En niemand kan leven met leugens
Als je de pijn niet dood
Dood je degene van wie je houdt
En wanneer je degene dood van wie je houdt
Zal je jezelf doden

 

je zoekt maar
vindt niemand

je praat maar
niemand luistert

je huilt maar
niemand troost je

plots huilt die niemand
plots praat die niemand tegen je
plots zoekt die niemand je

te laat

je troost niet meer
je luistert niet meer
je bent nergens meer te vinden

 

het is zo moeilijk om me zelf te zijn
het doet me gewoon te veel pijn

het is de laatste keer hier
ik doe toch niemand een plezier

het is nooit te laat om te gaan
het is altijd beter dan op de wereld te blijven staan

ik pak het mes uit me zak
het is nu de laatste keer dat ik in me polsen stak

me ziel zal nooit vergaan
hij zal bij de mensen om wie ik gaf staan

 

men lippen bewegen
maar de woorden blijven verstikt
ik wil zoveel pijn voelen
ik wil het uitschreeuwen tot ik geen stem meer heb
tot wanneer men woorden weer gefluister zou worden

ik wil dood
niemand die me tegenhoudt
ik moet niet smeken " laat me gaan aub "

ik wil snijden
pillen slikken
schreeuwen
tot wanneer ik er helemaal onderdoor ga

laat me praten
ookal begrijp je me niet
laat me het uitschreeuwen bij jou
alles doet pijn
ik ga er aan kapot
dit wordt mijn dood

en het enigste wat ik wil is leven... :'(

 

Ik heb het gehad.
Dit word mijn laatste.
Zometeen neem ik de gok.
Om hier niet meer te zijn.
Het wil niet meer,
Het is op.
Schrijven wil nauwelijk.
Verdooft door de pijn.
Hou van jullie,
Onthoud dat goed.
Ik kan niet verder,
Heb geen moed.
Morgen zal nooit meer hetzelfde zijn

 

Kruipend naar de badkamer

waar het mesje op me wacht

totaal ingestord zak ik op de grond

laat ik de hete straal over mijn rug stromen

tranen verwilderd ove rmijn wangen

Mijn emoties gevangen in mijn ziel

zonder enige kracht

porbeer ik omhoog te komen

ik blijf zitten op de grond

met het mes naast me

ik kijk op mijn lichaam

waar velen emoties ingekerft staan

bittere littekens

gevoelige wonden

woest graai ik naar het mes

één haal in mijn lichaam

waar ik me voor schaam

bloed sijpelt snel over mij heen

even voel ik mij niet alleen

ben samen met het mes

samen één

mijn bloed donkerrood

samen met het water

laat ik me gaan

zie de wonden komen

samen met de tranen die over mijn wangen stromen.

Het moet stoppen

trek het niet meer

ik zal zwijgen

nooit meer praten

nooit zal ik mijn gevoel nog hoeven opkroppen.

Jij zal niet zien dat ik lijd

de kracht die ik had

was verdwenen

mijn leven is op

het is klaar, mijn strijd.

Mijn laatste woorden

Alsjeblieft
wees niet boos op me
je moet weten
dat ik dit voor ieders bestwil heb gedaan

Ik wilde niemand kwetsen
Niemand met pijn achterlaten
Praat jezelf geen schuldgevoel aan
Want je hebt echt alles voor me gedaan

Denk aan de laatste woorden
De laatste woorden die ik je gezegd heb
Het zullen de belangrijkste zijn
In je hele leven

Mijn laatste en enige wens
Was dat iedereen gelukkig zou zijn
Ik weg van deze aarde
Jij bloeiend in je leven

Dus laat me los
Maar neem m'n woorden met je mee
Ze zullen je helpen in je leven
Want ik heb je met deze woorden
Al mijn kracht, hoop en liefde gegeven

 

Het zal ophouden met stormen
De regen zal in mijn ogen blijven staan
Mijn gedachtens zullen stoppen en m'n lichaam zal vergaan
Een aantal mensen zullen huilen, die hebben me altijd bijgestaan
Maar de belofte om geen zelfmoord te plegen, zal ik straks breken gaan
Het heeft geen zin meer om te vissen in een sloot waar geen vis in zwemt
Het heeft geen zin meer om te leven in een leven waarin je niet meer went
Binnenkort zal ik mijn vrienden moeten verlaten , ik zal ze missen voor altijd
Maar ik zal ze altijd blijven steunen , voor elk doel en bij elke strijd
Voor mij is de dag gekomen dat mijn wanhoop heeft gewonnen
De wanhoop die steeds groter werd , waarvan ik wou dat hij nooit was begonnen..

 

als ik dood ben

kleed je dan niet

in het zwart

draag dan kleren

bont gekleurd of wit

luister naar een lied

don’t worry be happy

of don’t give up

en vraag je

niet af waarom

eens is hij daar

de tijd van gaan

voor je het weet

zal hij voor je staan

niemand ontkomt eraan

*als ik dood ben …°

als ik sterf ben ik niet echt dood
dood ben ik pas als jij mij vergeet
als jij mij uit je hart zet
als jij niet meer van mij houd zoliijk ik was
dan pas ben ik dood
als jij me vergeten bent …
dan ben ik voor altijd dood

Als ik dood ben...

Als ik dood ben
Huil dan niet
Als ik dood ben
Heb dan geen verdriet

Als ik dood ben
Denk dan aan onze mooie tijd
Want die herinneringen
Zullen je bij blijven, voor altijd

Als ik dood ben
Kijk dan naar de sterren in het heelal
En onthoud dan
Dat ik voor jou altijd schijnen zal

Waneer ik dood zal zijn...laat iedereen dan weten
dat ik mijn best heb gedaan..om zo goed mogelijk
in dit leven te staan.
Waneer ik dood zal zijn, maak je dan geen zorgen
en kijk uit naar de prachtige dag van morgen.
Waneer ik dood zal zijn, zie je mij nog staan
elke avond die fonkelende ster, net naast de maan.
Waneer ik dood zal zijn, vertel dan iedereen dat ik
van ze hield, en als ik een boos was, dat ik niet
wist wat me bezield.
Waneer ik dood zal zijn, laat de mensen die ik liefheb
weten, dat ik ze nooit te nimmer zal vergeten.
Maar dit alles telt ook voor dit moment, en gun ik
iedereen liefde en geluk heel erg veel en heel erg
groot..

Ik kan niet verder leven,

het lukt me echt niet meer,
hoe zou ik het moeten doen dan?
Het doet me te veel zeer.

Ik heb toch best wat vrienden,
ik laat ze niet alleen,
dat kan ik toch niet maken?
Dan haat ik mezelf meteen!

Dit wordt nu echt heel moeilijk,
om te leven zonder geluk!
Hoe ga ik dit opknappen?
Ik ben al veel te druk!

Ik ben er voor m`n vrienden,
de dieren en de natuur,
maar het liefst wil ik verdwijnen,
in een heel groot vuur.

M`n gedachte is nu leeg,
maar toch ook wel weer vol,
ik kan niet verder leven,
m`n hartje is te hol!

Ik ken maar weinig liefde,
alleen een vriend misschien,
ik wil niet verder leven,
ik heb het wel gezien!

A ls er een god bestaat,
waarom komt hij dan niet hier?
misschien maar voor heel even,
misschien maar een kwartier!

Ik zal jullie heel erg missen,
als ik er niet meer ben!
Ik wou dat ik kon weten,
of ik jullie dan nog ken.

Ik blijf nu maar doorzetten,
totdat het over is,
maar dat kan ik denk ik vergeten,
maar misschien heb ik het mis.

Wie blijven hier dan achter?
Waarom leef ik hier nu nog?
Misschien kan ik beter sterven,
ja, dat is beter toch?

Ik weet het echt niet meer,
de keuze is te groot,
als ik er nu voor kies,
dan ben ik straks al dood!

Maar wat moet ik beginnen,
tegen het grote lot?
Ik werk aan goede doelen,
ik werk me echt kapot!

Ik denk alleen aan anderen,
nooit eens aan mezelf,
waarom moet ik dan zo lijden?
En niet al het kwade zelf?

Waarom is er toch geen plekje,
waar ik rusten kan,
geen vader en geen moeder,
geen broers en geen gestang!

Een plek waar ik kan denken,
over wat er komen gaat,
ik wil het zo graag weten,
alles bij voorbaat!

Dan kan ik iets voorkomen,
zoals een grote fout,
ik moet voor mezelf op komen,
de rest laat me koud.

Ik wil graag iemand helpen,
maar dat lukt me bijna nooit,
waar zit ik op te wachten?
Tot m`n geluk nou eens ontdooit?

Ik zou het echt niet weten,
wat moet ik nu?
Als ik meteen zou sterven,
hoe is het dan met u?

Ik kan niet verder leven,
dat is nu wel bekend,
maar ik blijf toch verder leven,
tot ik vastzit in cement.

Ik kan veel steun gebruiken,
en gelukkig heb ik dat ook,
wat zou ik zonder moeten,
anders verdwijn ik in de rook.

Ik hou heel erg van bomen,
maar die zijn er haast niet meer,
ze worden ingeruild,
voor een huis of jachtgeweer!

Waar gaat dit toch naartoe?
Waar moet de wereld heen?
Er moet een eind aan komen,
het liefst nog nu meteen.

Dan kan ik verder leven,
weg met de angst en beven,
zal het ooit goed komen,
of blijven het maar dromen?

 

Waneer ik dood zal zijn...laat iedereen dan weten
dat ik mijn best heb gedaan..om zo goed mogelijk
in dit leven te staan.
Waneer ik dood zal zijn, maak je dan geen zorgen
en kijk uit naar de prachtige dag van morgen.
Waneer ik dood zal zijn, zie je mij nog staan
elke avond die fonkelende ster, net naast de maan.
Waneer ik dood zal zijn, vertel dan iedereen dat ik
van ze hield, en als ik een boos was, dat ik niet
wist wat me bezield.
Waneer ik dood zal zijn, laat de mensen die ik liefheb
weten, dat ik ze nooit te nimmer zal vergeten.
Maar dit alles telt ook voor dit moment, en gun ik
iedereen liefde en geluk heel erg veel en heel erg
groot..

 


reacties 41 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 12725


Gedichten dood
| 21 Augustus 2006 | 08:17:42
De dood trad bij je binnen
en brak mijn ziel in twee
Waarom heeft hij je meegenomen
en nam hij mij op die weg ook niet mee?

Je hebt me nu verlaten
Ik blijf achter met mijn hart in de kou
Hoe kan ik je nu nog benaderen
Om te zeggen wat ik eigenlijk zeggen wou?

Je bent nu weg
Je nieuwe reis gaat nu beginnen
En ik ...... en ik....
Ik heb nooit meer iemand om te beminnen

Ik zoek je overal
en kijk uit naar alle kanten
Hopend je toch weer terug te zien
Want eens waren wij echte zielsverwanten

Er is maar één gedachte
en daar troost ik me dan maar bij
Samen waren we één
Ik was jij en jij was mij

Bij al die mooie gedachten
Zeg ik in mezelf amen
Want ooit komt de dood ook mij halen
en dan zijn we weer voor eens en altijd samen ....
 
Een witte ballon laat ik op
Helemaal speciaal voor jou
Er zit een geschreven briefje aan
Met wat ik al die tijd al zeggen wou

Een briefje met wat zinnen
Van grote betekenis voor mij
Ik wil je nu eindelijk eens zeggen
Wat jij al talloze keren tegen me zei

Ik heb het nooit uit kunnen spreken
en daarvoor is het nu te laat
Dan toch maar via dit briefje
En hopen dat de ballon de goede kant uitgaat

De ballon is al onderweg
Dus lees het briefje maar gauw
Dan zul je eindelijk weten
Hoeveel ik eigenlijk van je hou !
 
mijn hart voelt koud
mijn hoofd doet zeer
ik weet niet hoe te voelen
jij bent er nu niet meer

lange stille avonden
helemaal alleen overdag
ik zou er alles voor geven
als ik jou nog één keer zag

geen kus meer van jou
geen arm meer om me heen
lieverd , ik mis je zo
mijn hart lijkt wel van steen

nu je daar boven bent
zul je me dan niet vergeten?
laat me je voelen
geloof me, ik zal het weten

als ik dood ben

kleed je dan niet

in het zwart

draag dan kleren

bont gekleurd of wit

luister naar een lied

don’t worry be happy

of don’t give up

en vraag je

niet af waarom

eens is hij daar

de tijd van gaan

voor je het weet

zal hij voor je staan

niemand ontkomt eraan


reactie 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 1537


Gedicht vriendschap
| 21 Augustus 2006 | 08:10:30
vriendschap duurt tijden voort
en is eigenlijk nooit voor even
het kan jaren en jaren mee
want vrienden heb je een groot deel van je leven

vrienden die samen lachen
maar ook samen kunnen huilen
die beseffen als geen ander
dat ze hun vriendschap niet met anderen willen ruilen

met vrienden kun je lachen
en steunen je tijdens je verdriet
een vriend weet zonder woorden je gevoel
alleen al door je aan te kijken , praten hoeft dan niet

een vriend komt altijd op het goede moment
en slaat dan een arm om je heen
mag je genieten van echte vrienden
dan ben je nooit meer alleen….
 
jij weet hoe ik me voel
op ieder moment van de dag
aan mijn gevoel kun je merken
wat je op dat moment allemaal mag

je hebt me jouw hart gegeven
niet een beetje , maar voor 100 procent
ik ben als persoon pas volledig
als ik weet dat jij er bij thuiskomst bent

wat ik tegen mensen niet wil zeggen
zeg ik met een gerust hart tegen jou
jij geeft me die onvoorwaardelijke liefde
of ik nu wel of niet van je hou

die heerlijke wandelingen samen
door het park of in het bos
als ik eenmaal met jou alleen ben
laat ik gevoel en emotie helemaal los

als ik met jou naar buiten ga
loop ik met opgeheven hoofd rond
want ik ben enorm trots
dat ik het baasje mag zijn van mijn hond
 
waar ben je nu?
net nu ik je zo nodig heb?
was onze vriendschap niet echt?
was alles tussen ons dan nep?

je zou er altijd voor me zijn
maar ineens heb je het te druk
moet ik onze vriendschap vergeten
en maar beginnen aan een nieuw hoofdstuk?

ongelooflijk , dat je dit kon doen
ik had in jou zo veel vertrouwen
ik weet niet of dat nog lukt
om ooit zo`n band met en ander op te bouwen

als vriendin ben ik je kwijt
ik voel me eigenlijk toch afgedankt
voor wat je me nu hebt aangedaan
heb ik echt maar 1 woord : Bedankt.......
 
 

reacties 32 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 13543


Gedicht pesten
| 21 Augustus 2006 | 08:06:02
Littekens die zijn blijven hangen
Hebben eeuwig een plek in mijn hart
Zijn er helaas gekomen door vroeger
Want toen was ik nl een beetje apart

Kinderen wilden niet met me spelen
Dat stond raar tegenover anderen
Het heeft me gemaakt tot wat ik nu ben
Helaas kan ik dat niet meer veranderen...
 
Dolend door de gangen
Waar kan ik nou naartoe?
Iedereen die me aanstaart
Alleen daar al van wordt ik moe

In de pauze niemand om te kletsen
Ik ben continu alleen
Waarom reageren ze nou zo
Ik kan toch nergens anders heen?

Je probeert het te vragen
Waarom maken ze nou zoveel rumoer?
Ik zie het al aan hun gezichten
Ze moeten wel anders zijn ze niet stoer

Ik bent wel mooi de pineut
Ik zal maar naar het toilet toe gaan
Dan ben ik op mezelf
En ziet niemand die verborgen traan....

reacties 4 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 1324


Gedichten vaders & moeders opa en oma
| 21 Augustus 2006 | 08:04:35
Geborgen in je armen
Met de fles in mijn mond
De allereerste aanraking
Was het moment dat ik jouw liefde vond

Vakantie, spelen en zwemmen
We deden het allemaal
Jij wist altijd hoe ik me voelde
Dat zag jij al non-verbaal

Nooit heb je aan me getwijfeld
Bij dingen die ik deed
Je hebt me heel veel geleerd
Maar kan me niet herinneren dat jij me ooit iets verweet

Die onvoorwaardelijke liefde
Dat is alles wat ik van je wou
Vanaf mijn geboorte heb je me dat gegeven
En daarom hou ik zoveel van jou !!
 
lieve pa en ma
somige woorden zijn moeilijk uit te spreken
al mijn hele leven
zijn jullie nooit van mijn zijde geweken

jullie waren er altijd
en nog steeds staan jullie voor me klaar
heb je ooit mijn hulp nodig,
roep me dan en ik ben daar....
 
 
moeder

Een moeder spreekt :
Eens komt de dag
Wie weet hoe spoedig al ,
Dat ik op moederdag ,
hier niet meer wezen zal.
Van jullie geen bezoek ,
Geen cadeautjes meer...
Zet dan wat bloemen
bij mijn foto neer
Als teken dat je mij
niet bent vergeten.
En waar ik ook zal zijn ,
ik zal het weten ,
Dat in jouw hart mijn beeld ,
Nog altijd leeft...
Dat onze liefde voor elkaar
De draden weeft ,
Die ons verbonden en altijd
zullen verbinden ,
Tot de tijd eens komt dat wij
elkander weervinden !
Denk dan aan mij m`n kind
Niet met verdriet ,
omdat ik heen moest gaan
en jou hier achterliet.....

 

Lieve opa, ik voel zo met U mee
U heeft zo enorm veel verdriet
Ik wil U zoveel mogelijk steunen
Maar wegnemen kan ik het niet

Om U zo te zien
Maakt me zo vreselijk machteloos
Ik kan helemaal niets doen
En dat maakt me nu juist zo boos

Ik kan U alleen maar helpen
door heel veel bij U te zijn
Ik weet, U waardeerd dit enorm
Al maakt het geen einde aan Uw pijn

Ik probeer zoveel mogelijk te praten
En hopelijk geef ik U goede raad
Ik kan alleen maar hopen
Dat het U in de toekomst beter gaat

U heeft hele lieve kinderen
En kleinkinderen, dat scheelt
Ik hoop voor U dat de tijd
Een groot deel van de wonden heelt...

                     

Een moeder die altijd voor je klaarstaat
die je af en toe eens lekker verwent
die voor jou door het vuur gaat
zo'n moeder verdient een groot compliment!
  


reacties 51 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 20670


Gedichten liefde
| 21 Augustus 2006 | 07:59:13
Welke kant moet ik op
Mijn hart lijkt nu wel van steen
Mijn zere hoofd tolt vanbinnen
Waar moet ik met deze gevoelens heen?

Een brok in mijn keel
Tranen prikken achter mijn ogen
Het is een zware beslissing
Maar ik nam hem weloverwogen

Onze liefde is nu over
Die eerste vonk is weg
Ik vertel je deze woorden
Maar het is net of ik ze zelf niet zeg

We hebben al zoveel gepraat
Het had eigenlijk weinig zin
We gaan elkaar verlaten
En trekken onze eigen wereld in

Het is echt beter zo
Ik hoop dat jij dit ook ziet
Maar al die tijd wij samen
Geloof me maar , die vergeet ik niet

 

 
Liefde is voor eeuwig , liefde is voor altijd
Kun je niet van jezelf houden
Dan raak je ook de liefde van de ander kwijt

Liefde zit diep van binnen , verscholen in je hart
Trek geen muur om je heen
Want dan maakt liefde je alleen maar verward

Liefde kent geen grenzen, reikt tot in de eeuwigheid
Stel dus aan jezelf geen grenzen
Dan wordt ook voor jou de liefde werkelijkheid
 
De zon gaat langzaam onder
En kleurt de hemel rood
Een oranje gloed verspreidt zich
En weerspiegeld in de sloot

Hij kust mij teder
En strijkt zachtjes door mijn haar
Ik weet dat hij van me houdt
Door dat ene kleine gebaar
 
 
Met een takje in mijn handen
Schrijf ik jouw naam in het zand
Het is al tijden geleden
Dat wij hier liepen hand in hand

Wanneer ging het mis?
Waar ging het nou fout?
Hoe kun je zoveel verdriet hebben
Terwijl je nog zoveel van elkaar houdt?

Ik kijk naar de wolken
En zie daarin je gezicht
Waarom bood je geen weerstand
En ben je voor die ander gezwicht?

Ik moet het gaan accepteren
Onze liefde is nu voorbij
Toch zul je nog jaren blijven zitten
In dat gebroken hart van mij..
 
Stralende ogen, een lieve lach,
Ik zie je voor me dag naar dag.

We lopen zij aan zij
Door het bos of een wei.
En altijd weer maak jij me blij.

Je bent het zonnetje in mijn leven,
En daarom wil ik jou zoveel liefde geven.

Met jouw kan ik lachen en huilen.
Bij jou kan ik helemaal mezelf zijn,
En dat vind ik enorm fijn.

Je bent mij steun en toeverlaat
En nooit maak jij me kwaad.

Je bent eerlijk en trouw
En daarom hou ik zoveel van jou.
 
Het zijn alleen maar worden die ik je vandaag geef
Je zou er niets aan hebben als het daarbij bleef
Maar woorden worden daden van vriendschap en van trouw
Ze zullen steeds verraden hoeveel ik van je hou.
Rozen kunnen verwelken
Maar deze zal nooit vergaan
Want door jou steun en liefde
Kan ik het leven weer aan!
 
 
 
     Liefde kent geen grenzen
I k denk aan jouw mooie ogen

     L iefde voor jou betekent voor mij
     O ndanks alles van je blijven houden
     V ertrouwen hebben in ons allebei
     E erst was ik een tijd onzeker

     Y skoud was die ene traan
     O mdat wat ik echt voor je voel
     U iteindelijk hier komt te staan!

 
 
 
 
 
 

reacties 21 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 12734


Gedichten angst, pijn en emoties
| 21 Augustus 2006 | 07:52:36
hoeveel kan een mens verdragen
aan leed ,verdriet en pijn?
zal de tijd ooit nog komen
dat er nooit geen tranen meer zijn?

een leven zonder ellende
honger, oorlog of verdriet
waarom blijven wij zo leven
en zien wij de gevolgen niet?

De mens heeft ooit alles opgebouwd
en dat is een heel goed teken
dus zijn wij niet de aangewezen persoon
om nu alles weer voorgoed af te breken.....

Jouw mooie ogen kijken mij aan
En in de mijne welt langzaam een traan,
Heel langzaam groeit het verdriet in mij,
Waarom oh waarom ben ik nooit meer blij.

Waarom als ik in je ogen kijk,
Voel ik geen warmte meer,
Jij geeft zegt je , van jouw Liefde blijk
Maar waarom doe je mij dan zo zeer.....

Je kijkt me aan en lacht heel zacht
En zegt,,Ik weet niet wat jij van mij verwacht
Maar Liefste ik verwacht van jou niets meer
Want straks voel ik toch de pijn steeds weer..

Jouw woorden klinken lief en teder,
Maar ik weet dat jij me straks toch weer verneder,
Dat je weer achter andere vrouwen aangaat,
En als je dan thuis komt soms heel erg laat......

Zeg je zacht dat je van mij alleen maar houdt,
Maar weet dat ik je nooit meer vertrouwt
Jij geeft je Liefde aan iedereen
Ik heb je nooit voor mij alleen...

Dus ga maar weer, ik blijf niet wachten
Er is niets wat mijn pijn nog kan verzachten
Ik ga wel verder zonder jouw,
Ondanks of mischien wel omdat ik van je hou!!!!!!!!

 
Als de zon ondergaat
En de nacht komt eraan
Vraag ik me af
Wil ik wel met dit leven verder gaan?

Zoveel verdriet, zoveel pijn
Kon ik maar in een andere wereld zijn
Ze zeggen wel, engelen bestaan niet
Met mn ogen dicht weet ik dat ik ze ziet

Als de zon opkomt en het wordt weer licht
Probeer ik op te staan met een ander gezicht
Ik speel met mezelf niet altijd open kaart
Ik weet niet, misschien is het leven het toch wel waard

Het is allemaal makkelijker gezegd dan gedaan
Ook al weet ik dat ik met mijn leven verder moet gaan
Ik wil positiever denken, stoppen met dromen
Om ook voor mij de zon weer op te laten komen
 
 
Wat verlang ik naar rust
Rust voor de rest van mijn leven
Wat verlang ik naar de dag
Dat ik mij weer volledig bloot kan geven

Al jaren zit mijn geest gevangen
En kan niet ontsnappen uit mijn lijf
Het is bijna niet uit te leggen
Hoe ik de chaos in mijn hoofd ook omschrijf

Langzaam bouwde ik een muur
Om mijn hart en om mijn ziel
Zo hoefde ik mijn gevoel nooit uit te leggen
En dat was wat mij enorm beviel

Maar de muur wordt te hoog
Ik zal hem af moeten gaan breken
Ik moet de confrontatie aangaan
Om niet mijn eeuwige lach goed te spreken

Ik hoop dat ik de muur kan vernielen
Of om kan zetten in helder glas
Dan kan ik eindelijk weer zijn
Wie ik vroeger oorspronkelijk was...
 
Een mooi, klein, lila bloemetje
Bloeiend in een grote wei
Geen keus dan gewoon te groeien
Zonder enige zorgen is dat bloemetje vrij

Je hebt wel eens van die dagen
Dan heb je het even helemaal gehad
Uitgerekend dan blijft de zon weg
En zijn je ramen door de regen waternat

Geen zin meer om te praten
Je hart doet van binnen zeer
Het liefst duik je je bed in
Dan heb je het besef van tijd niet meer

Je denkt bij jezelf
Wanneer val ik niet meer in die kuilen?
En terwijl je dit denkt
Kun je alleen nog maar huilen

De warmte is ver te zoeken
Je voelt je rillerig en koud
Je vraagt jezelf af
Wordt ik echt op deze manier oud?

Nee, want ooit komt er weer een dag
Dan ben je lichamelijk en geestelijk weer vrij
Maar tot die tijd…
Denk dan maar aan dat lila bloemetje in de wei……
Ik wou dat ik een bloem was
Opkomend met een paar
Heerlijk in het zonnetje
Van het prachtige voorjaar

Ik wou dat ik een vrucht was
Nog bloeiend zoals het begon
Hangend aan de takken
In de warme zomerzon

Ik wou dat ik een herfstblad was
Prachtig bruin ipv groen
Verzameld door de kinderen
In het druilerige naseizoen

Ik wou dat ik een sneeuwpop was
Staande op een besneeuwd gazon
Dat de zon maar niet meer warmer werd
Zodat ik de hele winter niet meer smelten kon

Maar ik ben gelukkig maar een mens
En maak me voor elke tijd klaar
Ik geniet van alle momenten
Van alle 4 de seizoenen van het jaar !
 
Mijn masker
Mijn veiligheid
Niemand komt te weten
Wat er is met deze meid
 
Ik draag mijn masker dagelijks
En hoop dat niemand ziet
Wat er zich achter dat masker verschuilt
Een hoop ellende en verdriet
 
Vandaag brak iemand er door heen
Ik weet niet hoe dat kwam
Ik kon er even niet meer tegen
Het was gebeurt voor ik het wist
 
Ik had mijn masker even afgedaan
Ik doe het nooit meer
Alleen in mijn gedicht

reacties 9 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 1383


 

Home   weblog sinds: 2006-08-14

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl